Poznańska Wspólnota Burego Misia

W 1988 roku, pewnie w związku z tym, że Kuba CR rozpoczął duszpasterską pracę w nowej parafii, idea szczególnej przyjaźni tworząca Wspólnotę Burego Misia, zaczęła żyć w Poznaniu. W ubiegłym roku obchodziła więc 20-lecie swojej działalności.

Jeżeli wspólnotowa dojrzałość rodziła się dopiero, kiedy powstawała wspólnota krakowska, to poznańska wspólnota rodziła się doświadczeniem dwóch wspólnot, bo również i bytomskiej. Fizycznie funkcjonowało już miejsce, które nazywaliśmy Osadą Burego Misia, choć nie mieszkali tam jeszcze nasi przyjaciele. Biorąc pod uwagę walory duchowe, organizacyjne, mentalność wspólnotową wspólnota poznańska rozpoczynała swoje życie z dość wysokiego pułapu - co oczywiście wcale nie przesądza o dojrzałości jej poszczególnych członków dzisiaj. W każdym razie dynamika rozwoju była znacznie większa niż poprzednich wspólnot. Połączenie spontaniczności z doświadczeniem i szczególną wielkopolską mentalnością praktycznych i gospodarnych ludzi, sprawiło, że dziś ta wspólnota liczebnie jest największa. Abyśmy mieli większą sposobność przeżywania bliskości, na poznańską wspólnotę składają się cztery ogniska.

W sprawach wspólnotowych można skontaktować się z liderem wspólnoty poznańskiej Agnieszką Bryze pod adresem e-mail: aga_bryze@wp.pl oraz numerem tel.: 664 495 505.

W sprawach kwestorskich kontaktować należy się z naszym kwestorem Agnieszką Nowak pod adresem e-mail: agicza85@wp.pl oraz numerem tel.: 694 125 439.

W ognisku pierwszym, gdzie odpowiedzialnym za grupę jest Adam Grzymisławski żyje 26 Burych Misiów oraz 17 Burych Niedźwiedzi. Kwestorem jest Kinga Czarnecka.

W ognisku drugim lideruje Ania Kujawa, żyje 30 Burych Misiów oraz 13 Burych Niedźwiedzi, a kwestorem jest Damian Lesicki.

W trzecim odpowiedzialną za ognisko jest Kamila Macioł, Burych Misiów żyje 34 i 30 Burych Niedźwiedzi, kwestorem jest Joasia Kafka.

Wreszcie w czwartym ognisku, gdzie lideruje Edyta Oruba żyją 34 Bure Misie i 31 Burych Niedźwiedzi. Kwestorem jest Magda Hołubicka.

W każdej wspólnocie rok pracy i życia rozpoczyna się we wrześniu, a kończy letnim obozem w Osadzie.
Na rok życia we wspólnocie poznańskiej w obszarze życia duchowego składają się comiesięczne Msze św. odprawiane w kościele Zmartwychwstania Pańskiego na Wildzie, zazwyczaj w pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 15.00. Dni skupienia w czasie Adwentu i Wielkiego Postu, rekolekcje, spotkania modlitewne.

Czując się odpowiedzialni za byt materialny wspólnoty, organizujemy kiermasze w parafiach poznańskich, chcemy kwestować w centrach handlowych, organizować zbiórki żywności, pozyskiwać sponsorów dla Wspólnoty i Osady Burego Misia oraz zachęcać do przekazywania 1% podatku na rzecz Fundacji Wspólnoty Burego Misia.

Co robimy, żeby ścieżka przyjaźni nie zarosła chwastami?
Systematycznie spotykamy się ze sobą w naszych ogniskach, wiosną wyjeżdżamy na pikniki, wycieczki rowerowe. Chodzimy do kawiarni, kina, gramy w kręgle, organizujemy dyskoteki, andrzejki, bal karnawałowy, witamy wiosnę, bawimy się na majówce. W przyjaźni ważne są święta. Najradośniej staramy się świętować urodziny i imieniny naszych przyjaciół, Burych Misiów. Rozwijając swoje zainteresowania, prowadzimy warsztaty plastyczne, muzyczne, teatralne. Aby dzielić się codziennością życia z całą wspólnotą, redagujemy gazetkę "Szuflada". Zapraszamy na weekendy Bure Misie, żyjące w Osadzie, bo w rodzinie trzeba się odwiedzać i gościć. No i wreszcie przygotowujemy obóz - "programowo", organizacyjnie, pomagamy też ten obóz przygotować materialnie.